NZKV Vlielandweek

Elk jaar organiseert de NZKV een zeekajakweek op Vlieland. Zo’n beetje het hoogtepunt van zeekajakvarend Nederland. Dit jaar waren Linde, Jeffrey en Jeroen van de partij namens Aquavite. Verslag door Jeroen.

De week begint traditiegetrouw op zaterdag met de overtocht van Harlingen naar Vlieland. Met een diploma Zeevaardigheid (ZV) kun je deze tocht per kajak doen. Jeffrey en Linde hadden nog geen ZV, dus die gingen met de veerboot. Het was een rustige tocht waarbij we nog in een mistbank terechtkwamen. In de loop van de dag werd het steeds zonniger zodat we uiteindelijk onder welhaast tropische omstandigheden onze tent konden opzetten op camping Stortemelk.

Wat een geluk hadden we met het weer! En dat zou de hele week zo blijven. Ook fijn was dat het avondeten verzorgd werd door een cateraar waardoor je na een vermoeiende dag lekker kon aanschuiven in de grote zaal. Het was gezellig om bekende en onbekende deelnemers uit het land te ontmoeten. Opvallend was de grote delegatie uit Groningen (GKV) waar ik -maar vooral Linde en Jeffrey- veel mensen van kennen.

Op zondag en maandag werden er clinics gegeven. Ik heb meegedaan aan een eskimoteerclinic met interessante oefeningen op het droge. Leuk om mee terug te nemen naar huis. Verder een navigatieclinic waarbij we een tocht naar de Engelse Hoek (voor Terschelling) hebben gemaakt. Interessant was ook een theoretische verhandeling over hoe je je lichaam het best kunt gebruiken tijdens het varen en tillen van zware kajaks. ‘s Avonds was er in de jachthaven nog een oefening samen met de KNRM. Ik mocht spelen dat m’n arm uit de kom was, dat deed veel pijn.

Vanaf dinsdag werd iedereen ingedeeld in groepen. Linde in de ZV-oefengroep, Jeffrey in de ZV-examengroep en ik in de Zeevaardigheid Extra (ZVE)-groep. Dinsdag zijn we met de ZVE-groep naar West-Terschelling gevaren voor de onvermijdelijke koffie met gebak. Er stond al aardig wat wind (4 bft) en dat zou in de loop van de week alleen maar erger worden. De heenweg hebben we met de wind in de rug lekker kunnen surfen. In de ZVE-groep wordt er geoefend voor het ZVE-examen. We hadden 1 kandidaat in de groep die voor het examen ging. Dit betekent dat er af en toe wat reddingen gedaan moeten worden, slepen, etc. De terugweg was voornamelijk tegen de wind in. Ik was best wel moe na deze dag maar ik had me opgegeven voor zwembadtraining ‘s avonds. Gelukkig bleek er 1-op-1 instructie te zijn: Luud is flink met me bezig is geweest met de Groenlandrol en de CTC-rol. Heel leerzaam en nuttig!

Woensdag voelde ik de inspanningen van de dagen ervoor wel. Gelukkig had onze instructeur ook meer behoefte aan koffie dan aan een lange tocht zodat we er een oefendagje van hebben gemaakt in en rond Vlieland-dorp (koffie, uitsmijters, reddingen, re-entry & roll, scullen).

Donderdag was de wind nog verder aangetrokken tot bft 6 met vlagen 8 en heeft de leiding besloten om een rustdag te plannen. Na 5 dagen varen kwam dit helemaal niet verkeerd uit. ‘s Middags werden er wel theorie-examens afgenomen. Linde en Jeffrey deden ZV en ik ZVE. ‘s Ochtends nog even flink leren. Het examen viel me tegen en ik kwam in tijdnood toen ik nog een heel vaarplan moest opstellen. ‘s Avonds hoorden we dat alle deelnemers geslaagd waren, pfff gelukkig!

Voor vrijdag was de weersvoorspelling niet veel gunstiger dan donderdag. Toch werd besloten de praktijkexamens voor ZV en ZVE door te laten gaan. Wij zouden een rondje Richel doen waarbij we een flink stuk tegen de wind in zouden moeten knokken. Het beloofde een pittig tochtje te worden. Maar eerst was daar de branding… de hele week niet gezien maar nu imposant aanwezig. Ik kwam er vrij makkelijk doorheen maar gezien het lange wachten op de rest van de groep deelde niet iedereen die ervaring. Ook voor de ZV-groep bleek de branding een lastige hindernis. Eigenlijk was de branding te hoog voor een ZV-examen maar de deelnemers die er wel doorkwamen waren zodoende vrijwel zeker van hun ZV-diploma. Gefeliciteerd Jeffrey!

Tijdens onze tocht om de Richel hebben we gepauzeerd op het vogelwachtershuisje. Hierna kwam het zwaarste deel van onze tocht recht tegen de inmiddels aangetrokken wind. Gelukkig zaten we na de rustdag weer vol energie en konden we lekker anderhalf uur buffelen. Daarna werd iemand toevallig misselijk, verward en onderkoeld tegelijk waarbij ik mijn laatste energie kon opmaken aan het slepen van een vlotje met het slachtoffer. Dit was natuurlijk in scene gezet maar toen er ook nog iemand spontaan omging ontstond er toch een complexe situatie. Na een welkome pauze op het strand bij de jachthaven wilde ik nog wel over zee terug naar de camping. Helaas was er toen van de branding niet veel meer over.

Het weer op zaterdag stond in groot contrast met vrijdag. Het was een zwoele dag met nauwelijks wind waarbij we monter de terugtocht naar Harlingen aanvaardden. Nou ja monter, ik moest er al wel om 6.00 uur voor uit m’n bed. We hadden nog wat leuke golven boven de Richel maar daarna werd het rustig tot saai. Jeffrey en Linde gingen weer met de veerboot.

Kortom, het was weer een intensieve, leerzame maar bovenal leuke week!