Ronde van Almere 2020

De ronde van Almere is een van de langere tochten, die jaarlijks door Aquavite worden georganiseerd. Het totaal aantal kilometers is 35. De ronde kan met de klok mee of andersom worden gevaren, afhankelijk van de wind. Op 9 augustus 2020 vertrekken Hans, Jan en Leen om 9.20 uur van de steiger van Aquavite. We zullen de ronde tegen de klok in varen vanwege noordelijke wind op het Markermeer. We kunnen achter een motorjacht zo de sluis van Almere Haven invaren, maar de zuinigheid brengt ons ertoe om gewoon over te dragen en geen €2,50 te hoeven betalen. Het leuke is, dat wij eerder weer in onze kajaks zitten dan het motorjacht uit de sluis komt. Het is een mooie dag, een licht windje tegen en wat bewolkt. Maar op het Markermeer zal het wel warmer worden vanwege de wind mee, denken we. Na vijf kwartier zijn we bij het gemaal de Blocq van Kuffeler. Tussentijds worden we gespot door Dik Botter, die ons op de foto zet vanaf de spoorbrug over de Hoge Vaart. We gebruiken de lunch en dragen over naar de trailerhelling aan de Silokade. Zodra we weer in de kajaks zitten voelen we een lichte golfslag, waar ik altijd blij van word. Op het Markermeer hebben we windkracht 2-3bft schuin rechts van achteren en een zonnetje. Hans is niet zo’n fan van deze windrichting, maar hij heeft nu een roer op zijn kajak, waardoor het wegzetten van het achterschip meteen gecorrigeerd kan worden. Ikzelf heb een ‘geheim’ wapen, namelijk een zeiltje, waardoor ik een hogere snelheid kan maken. En dat is nodig, want Hans en Jan gaan er van door. Ik kan hen niet bijhouden. Ik twijfel of ik mijn wapen zal inzetten, maar om Hans en Jan zo ver vooruit te laten gaan, vind ik te erg. Ik ben tenslotte een stuk ouder, dus dan mogen de krachten ook wat minder zijn. Ik zet mijn zeiltje van 0,8 m2 bij en langzaam aan haal ik Hans en Jan weer in. Hans vaart in een stug tempo en Jan probeert door een stukje het meer op te gaan, al surfend weer bij ons te komen. We besluiten om op een strandje bij een van de gele flats bij Marina Muiderzand te pauzeren. Maar we worden aangesproken, dat dit een privé-strand is. Dat is nieuw voor mij, maar we mogen even blijven. We varen nu in een wat rustiger tempo richting de Hollandse brug. Hierna is Hans niet meer te houden en vaart in hoog tempo richting de steiger. Ik neem een koers buiten het fonteinkruid om, nu zonder zeil vanwege tegenwind. Ik zie dat Jan achter blijft en ga naar hem toe. Hij zit stuk. Hij heeft geen drinken meer. Ik heb dit alleen nog in de camelbag. Vanwege corona kan ik hem daar niet uit laten drinken. We besluiten om in rustig tempo richting het clubhuis te varen.

We worden welkom geheten door Wout. Met een drankje erbij spreken we nog even na hoe het komt dat Jan het tempo niet kon bijhouden. Mogelijk speelt het vochttekort hierbij een rol of wellicht de pogingen om op het Markermeer in een mooie surf te raken, die natuurlijk veel energie kosten. We weten het niet.

Was dit nu een leuke tocht? Alle drie hebben we er van genoten om weer eens een wat langere afstand te varen. Ook de golven op het Markermeer waren goed te bevaren en van mijn zeiltje heb ik veel plezier gehad, want het is niet leuk om achter te blijven.

Tekst Leen Braber
Foto’s Jan Derks en Dik Botter